سریان فیوضات و خیرات از مسیر حضرت سیدالشهدا علیه السلام است

و پیشکار این فضیلت هم حضرت ابالفضل العباس علیه السلام است.

آیت الله سید علی قاضی

حضرت علی علیه السلام در جمعی فرمودند: بدانید که بین حق و باطل، بیش از چهار انگشت، فاصله نیست.

یکی از حاضران پرسید: چگونه بین حق و باطل، بیش از چهار انگشت فاصله نیست؟ امام ـ علیه السلام ـ انگشتان را کنار هم گذارد و بین گوش و چشم خود قرار داد، سپس فرمود: «الباطل ان تقول سمعت، والحق ان تقول رایت؛ ؛باطل آن است که بگوئی شنیدم، و حق آنست که بگوئی دیدم» (خطبه 141 نهج البلاغه) یعنی شنیدنی ها را مثل دیدنی ها که با چشم دیده ای، باور مکن و تا یقین نکردی، سخن این و آن را، درباره افراد نپذیر.

به كجا چنين شتابان؟...

گَوَن از نسيم پرسيد
دل من گرفته زين جا،
هوس سفر نداري
زغبار اين بيابان؟
همه آرزويم، امّا
چه كنم كه بسته پايم...

به كجاچنين شتابان؟...

به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم
سفرت بخير امّا تو ودوستي خدا را
چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي،
به شكوفه ها ،به باران،
برسان سلام ما را...
(شعر از:شفیعی کدکنی)

روزی، در مجلس ختمی، مرد متین و موقری که در کنارم نشسته بود و قطره اشکی هم در چشم داشت، آهسته به من گفت: آیا آن مرحوم را از نزدیک می شناختید؟ گفتم: خیر قربان! خویشِ دور بنده بوده و به اصرار خانواده آمده ام، تا متقابلا، در روز ختم من، خویشان خویش، به اصرار خانواده بیایند. حرفم را نشنید، چرا که می خواست حرفش را بزند. پس گفت: بله... خدا رحمتش کند! چه خوب آمد و چه خوب رفت. آزارش به یک مورچه هم نرسید. زخمی هم به هیچکس نزد. حرف تندی هم به هیچکس نگفت. اسباب رنجش خاطر هیچکس را فراهم نیاورد. هیچکس از او هیچ گله و شکایتی نداشت. دوست و دشمن از او راضی بودند و به او احترام می گذاشتند... حقیقتا چه خوب آمد و چه خوب رفت... گفتم: این، به راستی که بیشرمانه زیستن است و بیشرمانه مردن. با این صفات خالی از صفت که جنابعالی برای ایشان بر شمردید، نمی آمد و نمی رفت خیلی آسوده تر بود، چرا که هفتاد سال به ناحق و به حرام، نان کسانی را خورد که به خاطر حقیقت می جنگند و زخم می زنند و می سوزانند و می سوزند و می رنجانند و رنج می کشند... و این بیچاره ها که با دشمن، دشمنی می کنند و با دوست دوستی، دائما گرسنه اند و تشنه، چرا که آب و نان شان را همین کسانی خورده اند و می خورند که زندگی را "بیشرمانه مردن" تعریف می کنند. آخر آدمی که در طول هفتاد سال عمر، آزارش به یک مدیر کلّ دزد منحرف، به آدم بدکار هرزه، به یک چاقو

امام سجاد علیه السلام فرمودند: فرزندم با پنج کس همنشینی و رفاقت مکن: 1) از همنشینی با دروغگو پرهیز کن؛ زیرا او همه چیز را بر خلاف واقع نشان می دهد، دور را نزدیک و نزدیک را به تو دور می نمایاند. 2) از همنشینی با گناهکار و لاابالی بپرهیز، زیرا او تو را به بهای یک لقمه یا کمتر از آن می فروشد. 3) از همنشینی با بخیل برحذر باش، که او از کمک مالی به تو آنگاه که بسیار به آن نیازمندی، مضایقه می کند. 4) از همنشینی با احمق (کم عقل) اجنتاب کن، زیرا او می خواهد به تو سودی رساند؛ ولی به زیان تو می انجامد. 5) از همنشینی با « قاطع رحم » ( کسی که با خویشاوندان قطع رابطه نموده است) بپرهیز، که او در سه جای قران لعن و نفرین شده است. حتّی کسانی که دارای اراده قوی هم باشند به نصّ روایت ناخودآگاه از رفیق بد تأثیر می پذیرند، چه رسد به کودکان و نوجوانان که به طریق اولی باید آنان را از مصاحبت با افراد منحرف و فاسد منع کرد

وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَاءكُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِن نَّصِيرٍ(فاطر آیه ۳۷) و آنان در آنجا فرياد برمى آورند: پروردگارا ما را بيرون بياور تا كاری شايسته غير از آن چه مى كرديم انجام دهیم. مگر آن قدر عمرتان نداديم كه هر كس كه بايد در آن عبرت گيرد عبرت مى گرفت و آيا براى شما هشدار دهنده نيامد؟ پس بچشيد (عذاب الهی را) كه براى ستمگران ياورى نيست. روزها، ساعت ها، دقیقه ها، ثانیه ها و... عمر ما می گذرد و ما هنوز حیرانیم که دیروز چه شد و فردا چه خواهد شد! هرازگاهي توقف در ايستگاه بين راه فرصت خوبيست براي ديدن مسير طي شده و نگريستن به راهي که پيش روست...گاهي براي رسيدن بايد نرفت ...!!! خدای من! اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوزه خاطر خويش بر ساحل درياي ياد تو، گذر نمي کردم چرا که مي دانم ظرف وجود من شايسته من است، نه بايسته تو...!!! (مناجات الذاکرين) هر کسی چیزی را می بیند که آن را در قلب خود حمل می کند. ای خدای بزرگ به من کمک کن تا وقتی می خواهم درباره راه رفتن کسی قضاوت کنم، کمی با کفش های او راه بروم.

مرحوم آیت الله شیخ جعفر شوشتری (ره) نشسته بودند، الاغی آمد. بارش را خالی كردند. الاغ به شیخ نگاه كرد و گوش هایش را تكان داد. شیخ ابتدا گریه شدیدی كردند، سپس فرمودند: گویا این الاغ با زبان حال به من گفت: من بارم را به مقصد رساندم، آیا تو هم بارت را به مقصد رسانده ای؟! شخصی وارد روستایی شد، دید همه قبرها جلوی درِ خانه هاست و سن مرده ها كم است؛ یكی شش ماه، یكی یك سال، یكی سه سال، یكی ده روز. از شخصی پرسید: جریان چیست؟ در جواب گفت: ما اینجا مرده ها را جلوی خانه دفن می كنیم كه هر روز وقتی از خانه بیرون می آییم، به یاد مرگ و آخرت بیفتیم و از خدا بترسیم و در روز، حواسمان جمع باشد و كارهایمان را میزان كنیم و این كه می بینی عمرها كم است، علتش این است كه ما عمر را از روزی حساب می كنیم كه شخص بیدار شود و خودش را بشناسد (و دست از گناه و معصیت بكشد). اگر این طور باشد، عقیده من این است كه ما غالباً سقط جنین شده ایم و اصلا عمری نداریم. دعا كنید بیدار شویم و بفهمیم و بمیریم، و بفهمیم از كجا آمده ایم و در كجا هستیم و به كجا خواهیم رفت. حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: «رَحِمَ اللّهُ اِمْرَاً عَلِمَ مِن أینَ وَ فی أینَ وَ إلی أینَ» گاهی وضو بگیر و رو به قبله بنشین و تسبیح را بردار و صد بار بگو: «من كی هستم». حضرت امیر مؤمنان علی(علیه السلام) فرمودند: تعجب می كنم از كسی كه

امام جعفر صادق (علیه السلام ):

اگر کسى سخنى را بر ضد مومنی نقل کند و قصدش از آن، زشت کردن چهره او و از بین بردن وجهه اجتماعى اش باشد و بخواهد او را از چشم مردم بیندازد، خداوند او را از محور دوستى خود خارج مى کند و تحت سرپرستى شیطان قرار مى دهد؛ (ولى) شیطان هم او را نمى پذیرد.

یکی از آقازادههای مرحوم آیتالله سلطانی طباطبایی نقل می کنند: یک روز در کنار پدر نشسته بود، با خود گفتم از پدرم سؤالی کنم و از فیوضات ایشان بهرهمند شوم، سپس به آقا عرض کردم: اگر بنا شود شما از میان تمام پند و اندرزها فقط یک نصیحت به من بکنید، چه میxad فرمایید؟! این عالم بزرگوار و خوش طینت سرشان را پایین انداخت، اندکی تأملی کردند، سپس سرشان را بلند کرده و فرمودند: آبروی کسی را مبر! پس تو اندر زندگی آزاده باش آبرو دار و رحیم و بنده باش کتاب نکته ها از گفته ها، دفتر اول ص 40

به كجا چنين شتابان؟...

گَوَن از نسيم پرسيد
دل من گرفته زين جا،
هوس سفر نداري
زغبار اين بيابان؟
همه آرزويم، امّا
چه كنم كه بسته پايم...

به كجاچنين شتابان؟...

به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم
سفرت بخير امّا تو ودوستي خدا را
چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي،
به شكوفه ها ،به باران،
برسان سلام ما را...
(شعر از:شفیعی کدکنی)